lunes, 3 de noviembre de 2008

Figuras retoricas "L"

Leixaprén

El leixaprén (palabra medieval compuesta de leixa -deja- y pren -coge) Consiste en la repetición de los segundos versos de un par de estrofas como primeros versos del par siguiente.

Un ejemplo se puede ver en esta cantiga de Martín de Xinzo:

Como vivo coitada, madre, por meu amado,

ca m'enviou mandado que se vai no ferido:

¡e por el vivo coitada!

Como vivo coitada, madre, por meu amado,

ca m'enviou mandado que se vai no fossado:

¡e por el vivo coitada!

Ca m'enviou mandado que se vai no ferido,

eu a Santa Cecilia de coraçón o digo:

¡e por el vivo coitada!

Ca m'enviou mandado que se vai no fossado,

eu a Santa Cecilia de coraçón o falo:

¡e por el vivo coitada!

Como se observa, los versos 2 y 5 (los segundos de las dos primeras estrofas) se repiten como primeros de la 3ª y 4ª estrofas, respectivamente.

Litotes

La litotes, lítotes o litote, también llamada atenuación, es una figura retórica, relacionada con la ironía y el eufemismo, en que, para afirmar algo, se disminuye o niega lo que se dice. Ejemplos

¡Estás poco a gusto tú! (estás muy a gusto)

Perdona, pero te han informado mal. (no tienes ni idea)

Eso es poco inteligente por tu parte. (es una tontería)

Raúl, tu novia... no es muy guapa ¿eh? (es fea)

Constituye en realidad una clase de perífrasis o circunloquio.

No hay comentarios: